Aside

Obama en het Racisme van Vreemde Elites

Zojuist struikelde ik over dit artikel met de ronkende titel <OBAMA, DE OOM TOM VAN DE “GENERATION OF FRAUD”>.

Temidden de CHANGE euforie van 2008 probeerde ik al te wijzen op waarom Obama geen verandering kon brengen daar hij geen ‘change’ in de financiële sector voorzag. Toen de verkiezingscampagne begon was de grootste vereiste vooral geen Bush te zijn, maar naarmate de financiële crisis ontpopte, was het hele spel in weze veranderd. De kandidaten zelf, net als het electoraat, konden zich hier echter niet tijdig bewust van worden. En Ron Paul en anderen die er een beetje verstand van hadden schreeuwden in de woestijn.

Fast forward naar 2011 en Obama’s approval rating is nog maar 39%. Hoe zeer het ook voldoening geeft vandaag “told you so” te kunnen grijnzen, er is niets leuks aan de huidige toestand.

Het artikel in kwestie stelt dat Obama de kant van de banksters heeft gekozen en met het opnieuw aanstellen van criminele masterminds zoals Bernanke zou je dat ook mogen geloven.

Edoch, hoe zeer ik het nooit met Obama eens ben geweest, ik verwijt het hem niet. Hij is een advocaat, een vlotte, relatief jonge advocaat met een oprecht door sociaal sentiment ingegeven geweten. Maar nog altijd een advocaat. Financieel is de man een analfabeet.

Hem verwijten ‘kant te hebben gekozen’ is dan ook niet hoe ik het zie. Hij is op handen gedragen door zij die de crisis van 2007/08 veroorzaakt hebben omdat zij wisten dat iemand als Obama hen nooit een duimbreed in de weg zou liggen.

Het is dan ook ronduit racistisch hoe Obama in het zadel is geworpen. Een racisme van vreemde elites die zonder scrupules de ‘race card’ hebben gespeeld voor hun wereldwijde diefstal verder te kunnen zetten. Zij hebben Obama, het Amerikaanse volk en de etnische tegenstellingen misbruikt voor eigen gewin.

Hoe het voornoemde artikel de vergelijking met Oom Tom maakt is mij niet duidelijk, buiten de titel wordt er geen verdere allusie van gemaakt. Maar in mijn visie is Obama inderdaad niet meer dan de dienstneger van vreemde elites.

De afgelopen maanden is een vernederend schouwspel geweest waar aan de kantlijn een zwakke, incompetente president een paar graankorrels van zijn oude beloftes wanhopig probeert te redden. Maar dat zal hem niet lukken. Zijn deficit spending was een door de banksters vooropgestelde val die nu dicht is geklapt tussen de klauwen van Austerity en Quantitative Easing.

Hij kan geen kant meer op en ik heb met hem te doen, het was zijn schuld niet.

Time for change.

No comments yet.

Leave a Reply