Aside

Merkel: Führer van het Vierde Rijk en de Tweede Weimar

Het zijn me een tijden in de wereld! En nee, dan heb ik het niet over de bananenrepubliek België, daar mag men mij van vertellen wanneer het gesplitst is of door pertinente schending van de wetten van de fysica in een zwart gat verandert, het kan mij echt niet boeien. Idem dito voor Engeland, waar te veel mensen zich te sappel over maken zonder hun verstand naar hun overgewaardeerde mond te zetten.

Nee, de financiële situatie, dat boeit me meer. En niet omdat ik daarmee zou willen aantonen dat ik dingen begrijp waar anderen met hun verstand niet bijkomen (dat is een kwestie van wil, niet vermogen), maar omdat het nog meer van de pot gerukt is dan wanneer we Caroline Gennez een gastcollege macro-economie zouden laten geven (lap, kon ik het toch weer niet laten).

Even aantonen dat het niet zo ingewikkeld is.

Een simpel voorbeeld werd vandaag overduidelijk, nadat iedereen (die het kon bommen) als ware het de maanlanding aan de televisie gekluisterd zat tot het olijke duo Sarkel (of Merkozy) achter de gesloten deuren vandaan kwam.

Voor wie het hoofd koel houdt was het een anticlimax, zoals de belachelijke ‘budget cuts’ van de VSA, dat eigenlijk maar een belofte is tot de verlaging van toekomstige uitgaven die dus waarschijnlijk nooit zullen worden hard gemaakt (tenzij Ron Paul verkozen wordt in 2012). Of zoals Zwitserland, die ons op een achtbaanrit stuurde met de swaps om vervolgens de grap van het jaar te lanceren dat de CHF aan de EUR zou gekoppeld worden allicht/misschien/wiezalhetzeggen. Of zoals het idee van eurobonds, waar men met een serieus gezicht vijf minuten de waan kon veroorzaken dat dit werkelijk in het huidige momentum zou voor elkaar komen. Een goede grap en weer een ritje op de achtbaan.

Vandaag niet beter: een euroregering komt eraan! Yeah right. Alweer een belofte die wordt voorgesteld alsof het er morgen al van kan komen en het grootste bezwaar is wie als president zal worden aangesteld (een Belgische grijze muis is altijd een braaf knaagdier/roadkill om taxidermische marionetten van te maken). En natuurlijk, alweer een dolle rit op de financiële achtbaan, al was het vandaag dan weer wat minder dol, we worden onzin wel moe na een tijdje.

Desalniettemin, interessante tijden. Max Keiser trekt tegenwoordig een leuke analogie, voor hem is (geheel in zijn stijl natuurlijk) niet minder dan het Vierde Rijk aangebroken! En inderdaad, de financiële blitzkrieg van Duitse banken op de rest van de eurozone valt niet te onderschatten, en Merkel staat best goed met een Hitlersnor, vindt de Italiaanse media.

Maar hier wil ik toch een bedenking bij maken. Het is waar dat de Duitse banken de titel ‘De Gretige Graaiers’ verdienen in Suske en Wiske stijl. En het is waar dat de politici in Europa niet meer dan de marionetten zijn van deze banken (dito Amerika overigens, maar dat terzijde). En ja, het is waar dat de heilige EUR vooral een afzetmarkt voor Duitsland heeft gecreëerd. Maar dit is allemaal al gaande sinds de hereniging van Duitsland, niets nieuws onder de zon dus. Met het belachelijke idee van eurobonds (wat is het Nederlands eigenlijk, eurobligaties of euro-obligaties?), wordt duidelijk dat er toch een terugslag te wachten staat als de EU wil overleven (en Sarkel/Merkozy willen dat blijkbaar).

Laat me dat even kort toelichten. Eurobonds zijn nog lang niet serieus verantwoord, maar hoe je het ook draait of keert, zijn er twee mogelijkheden. Primo: elk land is verantwoordelijk voor zijn eigen aandeel in deze verkapte CDO’s. Maar dat haalt al het nut van die eurobonds weg, dus dat zou belachelijk zijn. Secundo dus: De grootjes betalen voor de kleintjes. Ergo: Duitsland voorop. Stel dus dat Italië bijvoorbeeld de eurobonds aan een mooie 2,x% kan uitgeven, dan zou Duitsland moeten compenseren met 3,x%.

Duitsland heeft al gesteld niet meer te willen betalen voor het Europese Solidariteitsfonds (SPV’s die eigenlijk hetzelfde doen als eurobonds, maar ach). Maar eurobonds mogen dus wel plots?

Voor wie het nu nog niet duidelijk is, laat me het uitspellen: de Duitse belastingbetaler moet voor Franse, Italiaanse etc. schulden opdraaien. Ik wil lachen, ware het niet dat dit niet de eerste keer zou zijn. Herinnert iemand zich de Weimarrepubliek nog? Juist. En weten we nog waar dit toe heeft geleden? Juist.

Dus om Max Keiser aan te vullen: Duitsland begint dit keer in 1940 en is nu aan het teruglopen naar 1920, om de Ariërs bewust te maken van dat we terug moeten naar 1940 met Duitsland über alles. Merkel heeft het voor elkaar gekregen de herhaling van het volledige Interbellum te verenigen in haar onovertuigende overtuiging.

Of misschien is het dat ze gewoonweg een incompetente marionet is van de banken, zoals alle europolitici. Hoe zou Trichet met een snorretje staan?

Interessante tijden, nietwaar?

2 Responses to “Merkel: Führer van het Vierde Rijk en de Tweede Weimar”

  1. piot
    22 augustus 2011 at 15:39 #

    Thierry, goed artikel !
    Maaar waarom zet je Merkel daar in een uniform van het Derde Rijk, met hakenkruis en Ijzeren Kruis ?
    Dit is een belediging voor de miljoenen soldaten die het hoogste offer brachten en tot de laatste man, tot de laatste kogel vochten tegen de bestiale horden van Oost en West.

    • Thierry Vanroy
      22 augustus 2011 at 15:52 #

      En had ik Barosso in Stalinoutfit genomen, dan was dat een belediging voor de miljoenen Russen, ik kies daar geen kant in.

      Het gaat hier om een boodschap zo shockerend mogelijk over te brengen om zoveel mogelijk aandacht te halen. Een goedkope analogie werkt, zelfs als die wat ongevoelig is. Maar met een nuchtere analyse met grafiekjes kreeg ik geen reactie, dus gooide ik het maar over deze boeg.

      En het is minder controversieel Merckel als Hitler neer te zetten dan De Wever als Oom Tom, al zou dat ook mooi raak zijn.

Leave a Reply