Aside

De crisis die er (nog) geen is

Ik had mijzelf voorgenomen geen uitgebreide analyse over de financiële malaise neer te pennen. Dit omdat als ik dat nu doe, ik dat voorlopig elke drie maanden waarschijnlijk opnieuw zal mogen herhalen. Toch zal ik er even op in gaan, al is het maar omdat ik nu in het echte leven onnodig door Dante’s Inferno ga en ik gedwongen word nodeloos mij op te winden omwille van pure hysterie.

Het huidige melodrama is louter emotioneel. Er is nog geen crash, als de politieke en financiële wereld deze maand nog even hun hoofd tegen een muur rammen, een espresso of drie drinken en een rookpauze van een minuut of vijf inlassen, dan schiet de beurs net zo snel weer omhoog als hij nu naar beneden gaat. Tenzij een van de spelers plots besluit kamikaze te gaan, is het cruciale moment voor de Europese crisis pas in november van dit jaar en voor de VSA in december 2012. (Nee, ik ga deze beredeneerde data niet verantwoorden, dat zou dit artikel te lang maken voor de meesten hun aandachtsspan.) Daarom maak ik mij ook absoluut niet druk op dit moment.

Alle onruststokers wil ik dan ook het volgende duidelijk maken. Hoe zeer je ook een fatalist bent die de zombie-apocalyps liever vandaag dan morgen ziet komen of hoe zeer je ook heilig gelooft dat dit alles een samenzwering van de Illuminati verbergt, het is nu niet de tijd dat de respectievelijk onbekwame plichtsplegers of hyperbekwame malevolenten zullen zwichten. De ECB toont dat zij binnen de week een triljardenbeslissing kunnen nemen zonder een theater à la Belgique. En zelfs al zou dit in november tot het einde van de huidige monetaire euro-unie kunnen leiden, dan nog kan de EU in een moment van helderheid ofwel de munt opdelen in deelmunten, ofwel devalueren. Al zal dat laatste nooit aanvaard worden door Frankrijk en Duitsland, in beide gevallen vraagt het slechts een kleine recessie van twee jaar en we zijn terug bij af. Dat schuift de boel dus weer vooruit.

Wat de VSA betreft, zij hebben volgens analysten een gemiddelde kans van 6% op een meltdown einde 2012. Dat is relatief veel en zeker genoeg voor doemdenkers een euforische trip te geven terwijl zij hun Maya-kalender nog eens oprakelen. Maar als we ervan uitgaan dat de Bilderbergers/Reptilians niet als supreme overlords van de NWO zullen opstaan, dan is er genoeg ruimte voor de VSA om ook daarop te reageren. Dat schuift de boel dus weer vooruit.

Saai hè?

Maar dat de boel vooruitgeschoven kan worden, betekent daarom nog niet dat er geen echte fundamentele problemen zijn. Die zijn er, en ik verkies dat zowel de EU als de VSA tijdens een rustig moment gewoon beslissen ingrijpende hervormingen door te voeren die deze problemen wegwerken. Maar, en dit is waar het echte probleem zit, dat zullen zij nooit doen omdat dit tegen de sectoren ingaat waar zij mee verweven zijn, vooral de financiële maar ook de productieve met hun fabrieken over de hele onderontwikkelde wereld.

Het zou immers een erkenning betekenen van het einde van de Westerse hegemonie, een erkenning die eigenlijk al lang overtijd is. De BRIC-landen zijn vandaag niet in crisis, ondanks zeer verweven te zijn met de Westerse wereld. Denk maar aan China en de Amerikaanse en Europese schuldbewijzen, China is geen filantroop, zij is afhankelijk van de Westerse economieën als afzetgebied, daarom kocht/koopt zij deze op. Maar wanneer zullen zij het heft in eigen handen nemen?

De politieke implicaties daarvan zullen de wereld katapulteren in een multipolair avontuur dat uiteindelijk wel een evenwicht zal vinden, maar waarbij zowat de wetten van de aardse fysica veranderd zullen zijn. De gevolgen vallen niet te overzien en zijn niet te voorspellen. Goed nieuws is dat er wel op te anticiperen valt, maar dat is tot nader order een taak voor de ‘fringe movements’ die per definitie in self-serving bias (zijn we weer!) opereren.

De moraal van het verhaal? Niet rien ne va plus, maar eerder all bets are open. En dat is nog minder geruststellend.

Maar laat dat je niet tegenhouden voorlopig even te bedaren, dan hoef ik geen nachten door te werken en zijn we allemaal blij.

2 Responses to “De crisis die er (nog) geen is”

  1. Dirk
    10 augustus 2011 at 18:52 #

    “…de munt opdelen in deelmunten, ofwel devalueren…” Opdelen zou een domme fout zijn omdat je dan het ‘raakvlak’ vergroot. En dus een verzwakking uitvoert. Kleinere entiteiten zijn gemakkelijker uit te schakelen als een groot blok. Het zal dus devalueren worden, met alle konsekwenties van dien…

  2. Thierry Vanroy
    10 augustus 2011 at 19:17 #

    Men zal nooit devalueren, omdat dit landen waar het niet nodig zou zijn (Duitsland, Frankrijk…) zou schaden. Het probleem is dat de euro niet overal evenveel waard is, dat is iets wat meeste mensen niet begrijpen.

    De enige manier waar je dat mee kan oplossen is door de munt overeen te laten komen met de economie. Wanneer een kleinere munt (dan de euro) stabiel is, dan kan ze beter tegen schokken, de verzwakking zal maar tijdelijk zijn en de nieuwe plaats in de wereld voor zo’n monetaire unie is meteen een stuk realistischer.

    (Voorbeeld: Nederland, België en Duitsland zouden in een klap de standaard voor de zeven zeeën worden. Geld = economie, het mag daar niet los van staan.)

    Nu, ik weet dat ultraliberalen (LDD) dit dolgraag zelf willen, maar het biedt meer kansen de sociale verworvendheden te bewaren in een beheersbare context, dan de PIGS als excuus te gebruiken voor hier alles nog eens fijntjes af te bouwen.

    En wat de PIGS betreft hetzelfde, liever devaluering dan uitverkoop, nu lijken ze de euro tot de laatste Griek erbij neervalt te willen verdedigen.

Leave a Reply