De andere zijde #TeamWJZBJZ

Nieuwe blog voor WJZBJZ, hier het eerst gepubliceerd.

 

Terwijl deze anders zo vredige jaarlijkse komkommertijd zich als Alice in Wonderland is beginnen gedragen, voel ik de neiging een adrenalineshot recht in mijn slagader te rammen in de hoop door de tijd gekatapulteerd te worden naar 2083. Daar zal mij naar het schijnt ofwel een Europees kalifaat te wachten staan, of een arisch Europa vol zelfverklaarde ridders in slecht ontworpen steampunk. (Dat is te zeggen, in de mate dat die eerste optie overigens niet zelf verdacht arisch zou zijn, aldus oompje Dolf zijn eigen testament.)

De nationale en internationale powers that be lijken dan wel in een louter tragische komedie verwikkeld, maar zetten we voornoemde teletijdmachine eens in zijn achteruit naar oktober 1989 (toen alles voor altijd en eeuwig goed zou gaan) en duiken we met Alice in het konijnenhol (no pun intended). Een trippy discotunnel later steken wij onze hoofden naar buiten en is het 2011. Even krantje lezen en jawel, Wonderland, maar dan een waar men ergens rond de eeuwwisseling besloten heeft de ozonlaag met LSD te infuseren.

In Europa heerst een financiële crisis die ongeveer neerkomt op dat Zuid-Europa enkel op ruïnes en douaneposten draait en Ierland nog steeds een kolonie is. Maar dan dronken. En de hoofdstad heet “Google”. In Amerika ook zoiets, waar men wekenlang ruziet over of zij tegen 90 of 120 km per uur tegen een muur moeten rijden. Oh, en Will Smith is president en Jezus.

België bestaat nog steeds, maar je moet verplicht een lobotomie ondergaan om politicus te worden, waardoor men nu al meer dan een jaar geen regering heeft en iedereen hoopt dat het vooral zo blijft. En in Nederland zit Mozart in de Kamer omdat godsdienst werd opgenomen in het Bruto Nationaal Product.

De rest van de wereld snappen wij al helemaal niets van, want daar is het pas echt een boeltje. Er wordt weer oorlog gevoerd in Irak en Afghanistan, maar dit keer hebben Iran en Rusland er niets mee te maken? Tenminste de NAVO is consequent gebleven in de ontwapening, eerst boven Joegoslavië en nu boven Libië.

Enfin. Dat is natuurlijk politiek, niets nieuws, zelfs al is vandaag alles helemaal van de kaart. Er zijn gelukkig nog de gewone, bezorgde, geëngageerde burgers die de democratische checks and balances zullen bijhouden. Toch?

Nu, gezien het einde van het communisme een groot, gapend, etterend gat heeft achtergelaten, moest dit voor de goede vrede van de collectieve gemakszucht opgevuld worden met een nieuwe wij tegen zij. Dat is begrijpelijk.

Maar omdat de tegenstellling communisme tegen kapitalisme toch maar een wat saaie ver-van-ons-bed show werd toen de nucleaire sirenes verdwenen, is er dan maar besloten de mening open te trekken. Met de hulp van het internet is de democratische regressie geculmineerd tot de meest waanzinnige hysteria zich als een tumor in de publieke opinie kon nestelen om de collectieve grijze massa definitief uit te schakelen.

Daar we geen collectivistische ideologie met coole parades meer hebben om ons druk over te maken (buiten de Gay Parades dan), is er besloten om die andere zijde gewoon zo te noemen: de andere zijde.

De andere zijde is het kwaad. De andere zijde is een ziekte, geen mening. De andere zijde is egoïstisch. De andere zijde is gehersenspoeld. De andere zijde leeft in een droom. De andere zijde heeft gefaald. De andere zijde wil ons vernietigen. De andere zijde is hypocriet.

En natuurlijk zeg je dat over mij, want jij bent een zelfdestructieve multikulti anti-Europese hipsterhippiemoslim! Het is allemaal jullie schuld dat wij met immigratie zitten! Jij kan er gewoon niet tegen dat Wilders gelijk heeft!

Maar zo’n reactie valt dan ook te verwachten van een cryptoracistische asociale hypocriete kruisvaarderbourgeoiszombie! Er zijn geen grenzen en wij zijn allemaal mensen! Ik kan gewoon niet tegen halfbloedjes en hoofddoekjes en dus stem ik voor de blonde Wilders!

Het hele spektakel lijkt op twee slangen die elkanders staart proberen op te eten. Tenminste, als die slangen aan downsyndroom lijden en een facebookprofiel hebben. Het is van de Cubaanse raketcrisis geleden dat ‘men’ danig heilig overtuigd was van het eigen gelijk, maar het is van het Pleistoceen geleden dat dit op een danig imbeciel niveau gebeurt. En nu heb ik het niet alleen over de wetenschappelijke vaststelling dat 80% van de bevolking fonetisch typt en niet weet wat leestekens zijn…

(Intermezzo: Zag je dat beletselteken? Verwachtte jij ook dat er iets na zou komen? Dat ik dit een gradatie verder zou nemen? Nee hoor! Want het is heel gewoon geworden voor de meerderheid van de facebookende populatie dit in de plaats van een simpele PUNT te gebruiken, dus nu mag jij tot aan je sterfbed afvragen of je misschien een clou gemist hebt! Ha!)

Thans, niet iedereen heeft maar net (niet) genoeg hersenen voor primaire motorische vaardigheden. En zelfs onder degenen met een IQ onder de 90, zijn er genoeg die wel beseffen dat de wereld serieus naar de vaantjes aan het gaan is omwille van een veelvoud aan factoren. Deze zijn niet allemaal te bevatten in een eenzijdige mening.

Wanneer er vroeger een zoveelste crisis uitbrak, kon iedereen zich vastklampen aan het anti-communistisch pro-kapitalistisch patriottisme. Toen moest je ook niet de relativist uithangen (en al zeker niet de agnost). Vandaag is er geen dictaat waar je bij het alternatief meteen partisaan wordt met een dossier bij de staatsveiligheid, maar de emotionaliteit van het spel is er wel.

Dus als je het mij vraagt, is het probleem dat het eng is jezelf te isoleren door te erkennen dat de wereld turbulente tijden doorstaat en alles mogelijk is, goede en slechte scenario’s en waarschijnlijk een cocktail. Men leeft liever in self-serving bias, dan open te staan voor de echte oorzaken van onze problemen. Ik heb het niet over openstaan voor andermans mening, ik heb het over het doorgronden van zeer echte en zeer enge problemen. En dit keer kunnen wij ze niet oplossen met het omverkegelen van een muur in Berlijn. Inderdaad, men houdt zich onbewust vrijwillig (dat kan blijkbaar) van den domme.

Waar we ook naartoe gaan, de wereld draait nog steeds door, maar niet in de goede zin tegen dit tempo. Ik ben niet trots op die vaststelling. Het vraagt veel werk om zaken vanuit meerdere facetten te bekijken en het enige wat ik ervoor terugkrijg is depressie en cynisme.

Ik zou liever verzuurd Wilders stemmen of intercultureel thee drinken in een moskee en daarmee denken dat alles opgelost raakt, maar zo werkt het niet. Ik heb er ook geen tijd voor; een driedubbele wodka, een pakje sigaretten en dertig artikels over de financiële crisis moeten nog op voordat de beurzen sluiten. Maar als ik daardoor geworsteld ben kan ik ook niet meer deftig typen, misschien dat ik mij dan ook eventjes gelukzalig in mijn gelijk kan voelen.

Of misschien word ik dan wakker in 1989/2083, ook goed.

No comments yet.

Leave a Reply