Aside

Geen Belgenmop meer waard

Blogwerk heeft even stil gelegen wegens gewoon werk. Bij deze mijn nieuwe bijdrage aan WJZBJZ. Klik.

Wanneer de permanent onafgewerkte magnum opi van onze
post³-moderne wereld in het spel komen, verspreiden de misverstanden
zich als gangreen.

Het perreniale vacuüm dat dit creëert, opent daarbij de weg naar een
waterval aan mythen. Zo worden in de diepste krochten van onze holle
aarde (jawel!), plannen voor werelddominantie gesmeed door de
illuminati/nazicyborgs. Zo ontketent General Ripper een atoomoorlog,
want de commies “want to sap and impurify all of our precious bodily
fluids.” En zo zou de Westerse “judeo-christelijke” beschaving het
epitoom van wereldwijd egalitair humanisme zijn, zelfs al is dat
christendom (en jodendom) er zelf nog niet achter, en dit dan tot de
ontsteltenis van anglicaanse holebipredikanten en Slut Walkers.

Opdat wij vijfhonderd jaar later in de Matrix kunnen debatteren of
dit alles niet gewoon het verloren werk van Robert A Heinlein was,
worden wij bovendien aangespoord tot kiezen tussen of de mythe fanatiek
te ondersteunen of ze al even fundamentalistisch neer te slaan.

Maar het hoeft niet zo abstract karikaturaal te zijn. Laat ik een meer werelds voorbeeld nemen om mijn punt aan te tonen.

Een tijdje terug zat ik in een semi-kosmopolitische bar te
discussiëren over de regeringsvorming. Voor wie het niet weet, hier in
België zitten we nu al een jaartje zonder (een van de zes), wat zelfs
geen Belgenmop meer waard is. Toen ik een drankje ging halen, bleek een
tooghanger de discussie gevolgd te hebben, waarop hij zich bevoegd
achtte een reprimande te geven: “Waarom lacht u met de N-VA?” (Noot:
Vlaams Belang is niet meer hot.) Waarop ik vriendelijk probeerde te
ontsnappen met dat we allemaal van de vereiste leeftijd en
verstandelijkheid zijn om een beredeneerde mening voor onszelf te
vormen.

Maar de man liet niet los: “Dewever verdedigt eindelijk het volk!”
“Tja,” repliceerde ik, “dat zegt elke zijde in elk conflict nu al sinds
het begin van de landbouw.” Uiteindelijk volgde een heuse darmloop aan
pseudofeiten over transfers (geld dat van Vlaanderen naar Wallonië
stroomt voor sociale zekerheid e.d.m.), Parkinson in het koningshuis en
homofiele Italianen. Dit was een open deur intrappen voor mij. Ik wijsde
(met de nodige egards voor de tooghanger zijn anciënniteit) op het feit
dat NAVO, IMF, EU, Wall Street en notionele interestaftrek aan
Vlaanderen oneindig veel meer kosten. Dat dit het gevolg is van een
mondialistisch liberalisme. Dat ook de N-VA dit liberalisme aanhangt,
zoals letterlijk in hun programma te lezen valt. En dat het met alle
respect tegen het debiele aangrenst met de aankomende besparingsgolf te
geloven dat de regeringscrisis iets meer is dan een sociaal Prisoner’s
Dilemma. De gewaarwording van de realiteit kwam echter van mijn kant,
toen overduidelijk werd dat de mans aandacht inmiddels naar zijn tigste
Leffe 9° was afgezakt.

Als men al goedgelovig genoeg is de selectieve verontwaardiging op
basis van halve feiten voor liturgisch dogma te nemen, dan zegt dat ook
veel over hoe standvast de integrale sociale problematiek benaderd
wordt.

Maar dit is nog niet het meest storende, in het juiste licht bewijst
dit immers de morele plicht om je bek te openen. Echter, wat wel tot aan
de tenenkrommende onuitstaanbaarheid grenst, is de onbewuste
vooringenomenheid waarmee men elk debat neerslaat: voor mijnheer Leffe
was ik, ongeacht wat ik nog wilde zeggen, gebrandmerkt als naïef. Hij
had immers het licht gezien. En het is daarom onmogelijk dat ik al tien
jaar de communautaire kwestie van België afweeg, het is onmogelijk dat
ik al die argumenten al duizend keer de revue heb zien passeren… Het is
onmogelijk dat ik mij van dergelijke zever bewust gedistantieerd heb met
goede reden én rede.

Nee, heel Vlaanderen (of toch 33% volgens de laatste peilingen) heeft
het licht gezien en zij die daar dan niet in meegaan, die zijn misleid,
naïef, goedgelovig. Erger nog, zij zijn de collaborateurs, de
corrupten, de belgicisten! En de anderen zijn de Vlamingen, de Robin
Hoods en Zorro’s van de 21ste eeuw. Dat is het debat en al de rest is
irrelevant.

Niet dat ik de wijsheid in pacht heb, maar thans zijn (toch tenminste
sinds Confucius zich het een en ander begon af te vragen) de meeste
kwesties niet meer zo zwart-wit. Als je een beetje verder kijkt dan de
gemiddelde langneus zijn neus lang is, dan besef je al snel dat veel
sociale tegenstellingen geconstrueerd zijn door het debat mediatiek en
politiek te vernauwen tot een sluitend geheel (zoals oogkleppen).

Dan kan je concluderen dat dit bewust georchestreerd is en zoals
General Ripper een samenzwering ophangen, maar dat is niet eens nodig
wanneer het resultaat hetzelfde blijft (ook voor onze bodily fluids).
Een debat waarbij men niet out of the box denkt, is een perpetuum
immobile. Maar hoe je ook denkt, hoe zeer je ook wil dat anderen eens
vanuit een ander perspectief naar de zaken kijken, je wordt toch met je
neus (ongeacht de lengte) op de realiteit gedrukt: er is geen plaats
voor jou, je mag blijkbaar niet denken.

En dus, ongeacht of Vlaanderen onafhankelijk moet worden en ongeacht
wat ze met onze bodily fluids willen aanvangen, als je niet mee wil doen
aan de geconstrueerde tegenstellingen, dan doe je helemaal niet meer
mee. En transponeer bovenstaand gerust op andere onderwerpen, zoals de
Islam.

Inderdaad, dat alles vast lijkt te zitten is zelfs geen Belgenmop meer waard.

No comments yet.

Leave a Reply